‘Paper microfluidics’ wil zeggen dat je een met een inkjetprinter een kanalenpatroon print op filterpapier, met een soort ‘inkt’ die geen water doorlaat. Druppel je er een monster op, dan trekt dat vanzelf door het papier heen en volgt daarbij netjes de geprinte banen.

Elektrochemoluminescentie wil zeggen dat je een indicator gebruikt die met de aan te tonen stof reageert terwijl hij zich in een elektrisch veld bevindt, en daarbij licht gaat geven. Dat elektrische veld kun je dan weer aanleggen door elektroden op het papieren lab uit de vorige alinea te drukken.

De indicator was in dit geval tris(2,2'-bipyridyl)ruthenium(II) (Ru(bpy)₃²⁺). De te analyseren stof was 2-(dibutylamino)ethanol (DBAE). De kleur van het geproduceerde licht is oranjerood. En wanneer je de kleurvlek fotografeerde met een mobieltje (in dit geval eentje van Samsung, maar dat maakt niet zoveel uit) kon je uit de exacte tint van de oranjerode pixels de DBAE-concentratie afleiden.

In hun publicatie laten de onderzoekers zien dat je op deze manier 250 micromol DBAE per liter water kunt aantonen, en dat je met standaardoplossingen een kalibratiecurve kunt opstellen die inderdaad een bruikbare relatie geeft tussen de pixelkleur en de concentratie.

bron: C&EN