"Chemie worstelt met imago." Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik deze zin met lichte tegenzin overtik - daar gaan we weer. Het moet maar even, want het imago-klagen is wel een nadere analyse waard.

Het citaat hierboven staat boven een interview met Rein Willems, voorzitter van de Regiegroep Chemie, op de website chemieisoveral.nl. Het is bedoeld als voorzet voor een discussie over de rol van de journalistiek in de beeldvorming rond de chemie.

Om even de smaak te pakken te krijgen:

Meneer Willems, slecht imago, wat is er mis mee?

"Er is te weinig bekend over het nut van chemie en daardoor krijgen incidenten onevenredig veel aandacht."

U wordt nog steeds achtervolgd door Bhopal en Seveso?

"Die rampen hebben de chemie geen goed gedaan. Daar loop ik ook niet voor weg. Maar langzamerhand is de chemie een van de veiligste bedrijfstakken. Bovendien is dit precies wat ik bedoel: er wordt gefocust op de ramp, niet op de positieve aspecten van de chemie."

Tja. De ramp in Bhopal gebeurde in 1984, Seveso in 1976. Wat heeft dat in hemelsnaam te maken met Europoort 2010, of katalyseonderzoek aan een Nederlands universiteitslab? De regiegroep chemie wordt vriendelijk bedankt voor het koppelen van lang vergeten, inmiddels irrelevante drama’s aan het imago van de sector.

Het is een repeterende vorm van negatieve branding, die als rode draad door alle imagocampagnes in het bètadomein loopt. Altijd wordt in de eerste kennismaking begonnen met een breed uitgemeten minderwaardigheidscomplex en zure frustraties over gebrek aan maatschappelijke waardering. Het is de beste manier om bij nieuwe, naïeve contacten precies te bevestigen wat je zegt te bestrijden.

Deze improductieve communicatievorm heeft een heel groot voordeel: het imago-klagen levert geld op. Er wordt namelijk van alles aan ophangen: dat de politiek de chemische industrie niet tegemoetkomt, dat jonge mensen geen studie in die richting kiezen, en dat daardoor een enorm tekort ontstaat aan goed opgeleide vakmensen.

Het verband tussen imago en al die zaken is nauwelijks hard te maken. Maar dat geeft niets, want plots stromen de miljoenen overheidssteun binnen voor imagocampagnes, stimuleringsprojecten, arbeidsmarktonderzoeken en noem maar op.

Die premie is zo groot dat de chemie met de andere bètawetenschappen nog lang en ijverig aan dat zogenaamd slechte imago zullen blijven werken. Het loont te veel om het de wereld uit te helpen.

Arno van 't Hoog