Bij TI Pharma kan de vlag uit. Eind 2011 is het topinstituut door haar geld heen en ondanks positieve recensies vreesde het voor haar voortbestaan. Rond die tijd zou in Den Haag immers een bestuurlijk vacuüm heersen, met een kersverse regering nog lang niet aan subsidieverstrekking toe zou zijn. Met het radicaal naar voren halen van de verkiezingen is dit probleem alvast verholpen - althans, dat mag je hopen.

Maar of de opluchting terecht is? Het nieuwe kabinet moet straks tientallen miljarden bezuinigen. Ooit was het ondenkbaar dat dit ten koste zou gaan van wetenschap, onderwijs en innovatie. Maar anno 2010 beslist niet meer.

Achteraf gezien was er nooit zo veel draagvlak voor die onderwerpen. Alleen direct betrokkenen en de overheid ondersteunden de Lissabondoelstelling: 3 procent van het bbp voor r&d. Dat veel bedrijven ook wel genoeg meenden te kunnen verdienen zonder hier aan mee te doen, was al een teken aan de wand. En dát was toen het economisch nog goed ging.

Inmiddels ligt de Lissabonagenda bij het oud papier. Het bètatekort is als sneeuw voor de zon verdwenen; zelfs Plasterk mag hooguit nog hopen op een baantje als burgemeester. Een wanhoopspoging van de PvdA om het onderwijs buiten de bezuinigingen te houden heeft vooral tégen die partij gewerkt. En de discussie rond de klimaatproblematiek doet vermoeden dat het publiek ook behoorlijk op de wetenschap is uitgekeken.

Geen politicus zal openlijk verkondigen dat hij de bijl in de kennissamenleving zet. Maar het kan geen kwaad om straks goed te kijken waar de partijen wél prioriteit aan geven. Staan er enkel loze kreten over veiligheid, solidariteit en/of religie in hun verkiezingsprogramma’s, dan weet u genoeg.

Misschien moeten we als bèta’s zelf maar een Partij van de Kennis oprichten. Onder het motto: ‘we zijn al blond genoeg’. Mogen wij op uw stem rekenen?

Arjen Dijkgraaf