Hoe hardnekkig de voordelen over bèta’s zijn, bleek weer eens toen twee dames van een castingbureau zich mengden onder de kleine duizend bezoekers van de C2W-carrièrebeurs. Ze waren op zoek naar een ‘bepaald soort’ mannelijke kandidaat: Eentje zonder vriendin, die moeite heeft met het leggen van contact met het vrouwelijke geslacht. Of hij misschien mee wil doen aan een televisieprogramma op een tropisch eiland?

De zoektocht viel vies tegen, liet een van de dames weten, voordat ze, voor zover ik weet, onverrichter zake huiswaarts keerde. Haar beeld van de bètaman doet wel vermoeden dat de populariteit van een vakgebied als bijvoorbeeld chemie nooit echt groot zal worden bij het brede publiek.

Over populariteit gesproken, zouden Franz Fischer en Hans Tropsch hun oren hebben geloofd als iemand ze in 1925 had verteld dat hun proces in de 21ste eeuw populairder zou zijn dan ooit. Hun inmiddels bijna antieke proces werd groot dankzij aardoliegebrek van nazi-Duitsland en een boycot tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika. Nu staat Shell vooraan in de rij om het proces te exploiteren voor een vloeibaar alternatief voor het lastig te transporteren aardgas.

En ook voor een ander aardolie-alternatief als biomassa is het in beeld. Op kleinere schaal is Fischer-Tropsch aantrekkelijk bij het omzetten van bijvoorbeeld afvalhout in chemicaliën. Deze grande dame van de chemie is dus weer helemaal hip dankzij de huidige zoektocht naar alternatieven voor aardolie, dit maal met het oogmerk van duurzaamheid.

Is het succes van een procestechnologische vinding überhaupt te voorspellen? Volgens chemie-ondernemer Pieter Hack moet je vooral geloven in je eigen technologie. Dan pas kan het veroveren van de wereld beginnen. De Gentse professor Marin kan daar met zijn virtuele centrifuge nog wat van opsteken. Voor hem blijft het vooralsnog een gok of zijn ‘onzichtbare’ procesnoviteit een wereldhit wordt.

Best wel spannend eigenlijk, nieuwe technologie verzinnen om problemen op te lossen. Of zomaar een technologie bedenken. Wie weet lost die problemen in de toekomst op en biedt hij mogelijkheden die we nu nog niet eens kunnen voorzien. Gelukkig zijn er nog steeds jonge onderzoekers die dat leuk en spannend vinden, alle hardnekkige vooroordelen ten spijt.

Corry van Driel, hoofdredacteur C2W