Het achterliggende idee is dat de bacteriën bij het groeien stoffen uitscheiden die de viscositeit van hun voedingsmedium verhogen.

De microbolletjes vormen zich in een lab-op-een-chip. Eigenlijk is het een soort emulsie waarbij minerale olie de buitenwand van de bolletjes vormt.

Breng je de bolletjes vervolgens in een roterend magnetisch veld, dan zullen de magnetische kraaltjes met dat veld mee gaan roteren. Maar hoe viskeuzer de vloeistof wordt, hoe langzamer dat gaat. Op die manier kun je dus in elk geval zien of de bacteriën groeien of niet.

De onderzoekers hebben het uitgeprobeerd met een kweekje van E.coli. Een beginconcentratie van slechts 50 cellen per druppel bleek al voldoende om binnen 20 minuten een vertraging van de rotatiesnelheid te kunnen aflezen, als bewijs dat de cellen druk bezig waren zich te delen.

Erg nauwkeurig kun je het groeitempo zo niet bepalen. Maar je kunt wel zien of toevoeging van een bepaalde concentratie antibioticum effect heeft. Met een paar proefjes met verschillende concentraties kun je zo heel snel bepalen wat de minimumconcentratie (MIC) is, die je van het desbetreffende antibioticum nodig hebt.

bron: C&EN