De genoemde stoffen zijn in werkelijkheid synthetische amfetamine-achtige verbindingen die de laatste jaren steeds meer worden verkocht als partydrugs. De kortetermijneffecten zijn ruwweg vergelijkbaar met die van harddrugs als XTC, de langetermijneffecten moeten worden afgewacht maar de DEA vreest het ergste.

Dat er ‘badzout’ op staat is alleen maar voor de sier: bij de DEA zijn geen gevallen bekend van mensen die het spul daadwekelijk door hun badwater doen. Voor het alternatieve label ‘plantenvoeding’ geldt hetzelfde, tenzij het slaat op het geestelijk functioneren van mensen die er al te veel van hebben gebruikt.

Probleem is dat het allemaal ‘nieuwe’ moleculen betreft, en dat het jaren duurt om zo’n niuw gesynthetiseerde verbinding op een lijst met verboden harddrugs te krijgen. Tot die tijd zijn ze in de meeste landen niet illegaal.

Hier en daar zijn al noodmaatregelen genomen: zo vallen mephedron (beter bekend als miauw miauw) en methylon in Nederland onder de Geneesmiddelenwet, zodat bezit niet strafbaar is maar (ver)kopen zonder doktersrecept wèl. Kennelijk was dat sneller te regelen dan opname in de Opiumwet.

In de VS is het minder gemakkelijk om iets een geneesmiddel te noemen, vandaar dat de DEA haar toevlucht heeft moeten nemen tot een bepaling die een tijdelijk verbod mogelijk maakt op stoffen die een acute bedreiging vormen voor de publieke veiligheid.

Zodat nu het wachten is op de volgende synthetische amfetaminevariant waarmee de partyscène weer een paar jaar toe kan voordat de overheid wakker wordt.