Men neme het schoonmaakmiddel GBL (gamma-butyrolacton), gootsteenontstopper en een steelpannetje. Zo luidt ongeveer het recept voor de partydrug GHB (gamma-hydroxy-boterzuur). Het resultaat van deze thuissynthese is spotgoedkoop en zuiver, zo blijkt uit analyse in opdracht van C2W.

  Tweede Kamerlid Cisca Joldersma vraagt naar aanleiding van het artikel in C2W3 (21 februari) in schriftelijke vragen aan de ministers van VWS en Justitie om maatregelen. Domweg verbieden is onmogelijk en is ook niet de enige remedie, vinden betrokkenen.

Cisca Joldersma, justitiewoordvoerder van de CDA-fractie

  “Ik volg deze problematiek al langer. Onlangs ben ik op werkbezoek geweest in de gemeente Twenterand. Daar zie je de problemen met overtredingen en verslaving enorm toenemen. Vooral op het platteland wordt steeds meer GHB gebruikt in het uitgaanscircuit, en het speelt vaak een rol bij verkeersongevallen en agressief gedrag. Bovendien neemt het aantal mensen met een GHB-verslaving toe.

  Tegelijkertijd zie ik dat er eigenlijk heel veel kennis ontbreekt over het gebruik en de verslavende effecten van GHB. We moeten kortom goed monitoren en onderzoek doen. Dat is ook waar ik in mijn Kamervragen op aandring. Je kunt niet simpel het probleem oplossen door de wet aan te scherpen of te denken dat je alle internetpagina’s met GHB-recepten uit de lucht kunt halen. Het moet een integrale aanpak worden van voorlichting preventie en bestrijding. Wat dat laatste aangaat zie ik wel wat in het strafbaar stellen van de voorbereidende handelingen, dus het maken van GHB uit GBL.

Jos Klaren, persvoorlichter van het Korps landelijke politiediensten (KLPD)

  “Voor de koop of verkoop van GBL gelden geen wettelijke regels. De handel wordt wel verzocht om op vrijwillige basis verdachte transacties met deze stof te melden. Het meld punt daarvoor is de FIOD-ECD.

  In samenhang met de productie van GHB zou je het aanbieden van GBL als een voorbereidingshandeling kunnen zien. Maar GHB is een softdrug en het artikel van de Opiumwet dat voorbereidingshandelingen strafbaar stelt is alleen van toepassing op harddrugs.

  Het bewijzen van het Opiumwetdelict ‘medeplegen van productie GHB’ is erg moeilijk. Er moet wetenschap zijn dat degene aan wie geleverd wordt er ook GHB van gaat maken en tussen die beide personen moet een nauwe en bewuste samenwerking zijn.”

Charles Dorpmans, veldwerker van verslavingszorginstelling Novadic-Kentron, in Noord-Brabant

  “Ik ben niet tegen repressie, maar we moeten van de recreatieve gebruiker geen randcrimineel maken. Laten we niet vergeten dat alle recreatief gebruikende jongeren die tijdens hun jeugd met drugs als xtc experimenteren, uiteindelijk de meerderheid geen problemen ondervindt. Het overgrote deel stopt op een bepaald moment omdat het niet meer leuk is of niet bij een levensstijl past. Het aantal bezoekers van dance-events met gezondheidsklachten na recreatief drugsgebruik ligt rond de 0,8 procent. Dit bevestigt het beeld van een gereguleerde genotscultuur met minimale risico’s. Het GHB-gebruik is veel lager dan het xtc-gebruik, maar we zien wel een lichte stijging. Ook in het thuisgebruik, bijvoorbeeld voor de ontspanning en seks. GHB spreekt tot de verbeelding voor jongeren om mee te experimenteren. Het gebruik zal nog wel verder verbreiden, misschien krijgt het een vaste voet aan de grond.

  Wat vooral opvalt is dat de kennis bij de gebruikers over de verslavende werking sterk onderbelicht is gebleven. GHB heeft een mild imago: het wordt gezien als een natuurlijke, lichaamseigen stof, waar je geen kater van krijgt, zelfs als je helemaal knock-out bent geweest.

  Maar als je eenmaal verslaafd bent, kun je niet zomaar stoppen. Dan ga je stuiteren, je kunt last krijgen van slapeloosheid en zelfs paranoïde worden. We hebben tot nu toe tachtig mensen klinisch en evenveel ambulant behandeld voor hun GHB-verslaving. Over die verslavende kant van GHB moeten we in de voorlichting veel duidelijker zijn.” 

Bron: C2W6, 28 maart 2009