Ze hebben het uitgeprobeerd met nanobrokjes aluminiumoxide oftewel alumina, en met de bacteriën E. coli en Salmonella spp., in een waterig milieu. Ze vonden dat de overdracht van genen via bepaalde plasmiden er significant door wordt verhoogd: in een geval ging het transport van coli naar salmonella een factor 200 sneller.

Ze denken dat het komt door het gecombineerde effect van verschillende soorten nano-aluminaschade: oxidatieve stress, schade aan het celmembraan, en beïnvloeding van de expressie van diverse genen.

Of het iets te maken heeft met de werking van alumina als katalysator of alleen met de fysieke vorm van de nanodeeltjes, valt er niet uit op te maken. Ook is nog niet duidelijk wat het effect van ándere nanodeeltjes is, bijvoorbeeld de koolstofnanobuisjes waarvan onlangs al werd ontdekt dat ze plantencellen harder laten groeien.

Maar duidelijk is wel dat enige voorzichtigheid geen kwaad kan.

bron: Nu.nl