De groep creëerde het siliceen door silicium op te dampen op het (111)-kristaloppervlak van zilver. Uitkomsten van metingen met STM-microscopie en foto-emissiespectrometrie stemden allemaal overeen met wat je op basis van theoretische dichtheidsfunctionaalberekeningen verwacht, zodat het redelijk waarschijnlijk is dat het echt om siliceen gaat.

Eerdere claims waren volgens de groep alleen gebaseerd op STM-plaatjes en daardoor boterzacht. De onderzoekers hebben tevergeefs geprobeerd er eentje te reproduceren, en concluderen achteraf dat de siliciumatomen ook nauwelijks zo dicht op elkaar konden zitten als in dat artikel stond.

Of siliceen ergens goed voor is moet worden afgewacht. Maar in elektronische schakelingen, die toch al voornamelijk uit silicium bestaan, is het mogelijk gemakkelijker te verwerken dan grafeen.

bron: Royal Society of Chemistry