De Amerikaanse auteurs werken bij Pfizer, dus het zit er dik in dat de ontwikkeling van een commercieel verkrijgbaar pilletje al is gestart.

De biologische klok berust op een ingewikkelde interactie van eiwitten die worden opgebouwd en daarna weer afgebroken. De dag/nachtcyclus zorgt daarbij dat de klok gelijk blijft lopen.

Caseïnekinase 1 (CK1) is in dit systeem het voornaamste enzym dat de afbraak regelt. “Hoe sneller het werkt, des te sneller tikt de klok”, zo legt laatste auteur Andrew Loudon (University of Manchester) uit.

Hij en zijn collega’s hebben laten zien dat je met een CK1-inhibitor (Pfizer-werktitel PF-670462) het biologische klokritme kunt herstellen van een muis die daar (door genetische modificatie of door 24 uur per dag brandende verlichting) zelf niet meer over beschikt. Uiteraard moet je het spul dan wel elke dag op hetzelfde tijdstip toedienen.

Het is voor het eerst dat wordt aangetoond dat farmacologische aansturing van een biologische klok überhaupt tot de mogelijkheden behoort.

bron: BBSRC