De stof in kwestie wordt omschreven als kaempferol-3-O-alfa-l-(2,4-bis-E-p-coumaroyl)rhamnoside. Hij remt het NorA-transporteiwit, dat tot taak heeft om ongewenste antibiotica via het celmembraan naar buiten te werken. Overexpressie van NorA is een bekende oorzaak van antibioticaresistentie bij S. aureus, en er is al vaker geëxperimenteerd met medicijnen die dit eiwit remmen. Tot nu toe is er echter nog niets op de markt.

De plant waar de stof inzit heet Persea lingue en is nauw verwant aan onze avocado. De Mapuche, de oorspronkelijke bewoners van het gebied, gebruikten altijd al bladeren van deze plant om de genezing van wonden te versnellen. Wondinfecties worden ook vaak door S. aureus veroorzaakt, en dat lijkt Holler op het idee te hebben gebracht.

In vitro blijkt de nieuwe stof het effect van het antibioticum ciproflaxine op een gemuteerde, NorA-overexprimerende stam van S. aureus te versterken met een factor 8.

Op mensen is het nog niet uitgeprobeerd. Om te beginnen heeft niemand ooit uitgeprobeerd of de stof toxisch is. Holler heeft alleen in de literatuur kunnen vinden dat het 2,3-coumaroyl-isomeer ooit op muizen is getest en dat die daar geen last van leken te hebben.

Wel zijn alvast afspraken gemaakt die moeten garanderen dat de Mapuche delen in de winst, mocht het ooit een succes worden.