Kimball richtte zes muizen af om in een doolhof de weg te vinden naar geïnfecteerde eendendrek. Liepen ze de juiste kant op dan kregen ze water als beloning, wezen ze de ongeïnfecteerde poep aan dan kregen ze géén water. Uiteindelijk hadden ze het meer dan 9 van de 10 keer goed.

Kregen ze de poepmonsters in een andere setting aangeboden, zonder beloniing, dan wezen ze nog steeds in driekwart van de gevallen de juiste hoop aan.

Mogelijk kun je dus dieren africhtenom vogelgriep op te sporen. Maar belangrijker nog is de conclusie dat de infectie daadwerkelijk een geurpatroon oplevert dat meetbaar afwijkt, en dat je dus ook met laboratoriumapparatuur moet kunnen identificeren. Je mag er van uit gaan dat je dan naar een aantal verschillende stoffen gelijk moet kijken, en aan een vorm van patroonherkenning moet doen.

Maar áls het lukt, is het veel sneller en gemakkelijker dan wanneer je de poep op kweek moet zetten.

bron: American Chemical Society