Eerder had organicus Kenneth Shea al laten zien dat de afgietsels melittine konden onderscheppen in een reageerbuisje. Dat het ook goed gaat in de bloedstroom van een muis, waar ook alle mogelijke andere eiwitten en deeltjes aanwezig zijn, is nieuw.

De nanodeeltjes ontstaan door een uitgekiende combinatie van monomeren te laten polymeriseren rond melittinemoleculen. Na uitharding van het polymeer verwijder je de melittine, zodat holtes overblijven waarin ándere melittinemoleculen naadloos passen.

In een muis, die kort daarvoor een melittine-injectie heeft gehad,  blijken deze nanodeeltjes inderdaad in staat om het eiwit letterlijk uit de circulatie te halen voordat het schade kan aanrichten.