In een commentaar spreekt hun Nijmeegse vakgenoot Mikhail Katsnelson van een ‘doorbraak op het gebied van bevochtigingsonderzoek’.

Het idee is uiteraard dat grafeen, een velletje koolstof van één molecuul dik, te licht is om de watermoleculen fysiek van hun plek te drukken, en tegelijk te hydrofoob om ze van hun plek te trékken.

Jim Heath en collega’s hebben om te beginnen onderzocht hoe de bevochtiging van een plaatje mica in haar werk gaat. Bij 40 procent relatieve vochtigheidzagen ze bijvoorbeeld monolagen ontstaan met een dikte van 0,37 nanometer, die qua structuur sterk doen denken aan een ijslaagje. Let wel: het betreft een proef bij kamertemperatuur.

Bij ongeveer 90 procent vochtigheid komt er een tweede laagje op dat zich ook nog als ijs gedraagt. Pas als de waterlaag nóg dikker wordt gaat hij zich echt als vloeistof gedragen.

De onderzoekers zagen ook dat oneffenheden op het mica als kiem dienen voor die eerste twee laagjes.

bron: C&EN