Opinie

Tachtig is prachtig

Arjen Dijkgraaf |
(Bio)procestechnologie, Beleid & Bedrijfsvoering, Carrière & Opleiding, Duurzaamheid & Energie

Onlangs hoorde ik de eigenaar van een klein ingenieursbureau mopperen over broodroof. Als alternatief voor een PhD bieden technische universiteiten tweejarige ontwerpersopleidingen aan, die voor de helft bestaan uit een praktijkstage.

Voor bedrijven is zo’n stagiair uiteraard stukken goedkoper dan een professional. En het PhD-salaris mag dan karig zijn, voor masters van buiten Europa is het zeer aantrekkelijk.

De klager moest toegeven dat het probleem niet zou bestaan wanneer de chemische industrie echt zo innovatief was als ze beweert. Het gaat om veertig studenten per jaar, wat een druppel op een gloeiende plaat zou moeten zijn. Maar al hoor je het zelden hardop zeggen: er is vooral een tekort aan operators om bestaande fabrieken te runnen, niet aan academici om nieuwe te bedenken.

Een onlangs gepresenteerde routekaart voor 2050 spreekt boekdelen. Branchever­eni­ging VNCI liet uitrekenen of de CO2-uitstoot van de Nederlandse chemische industrie binnen 32 jaar met 90 % omlaag kan. Technisch blijkt dat te kunnen als je er € 2 miljard per jaar in investeert, niet eens zoveel meer dan het budget voor lopend onderhoud dat de VNCI eerder veel te schraal noemde. Maar het rapport benadrukt alleen het totaalbedrag van € 63 miljard. Alsof de auteurs willen zeggen dat dit het echt niet gaat worden.

Ander plan dan maar? Het punt is dat de chemische industrie dat niet heeft. Nooit gehad ook. Toen ze rond 1960 serieus op stoom kwam, gingen de technische ontwikkelingen te snel voor langetermijnvoorspellingen. Inmiddels gaan ze zo langzaam dat niets meer echt lijkt te verouderen. Volgens de VNCI-routekaart moet de klimaatwinst vooral komen uit CO2-opslag, productrecycling en elektrische verwarming in plaats van gasbranders. Niet uit de vervanging van procesinstallaties die in 2050 gemiddeld tachtig jaar oud zullen zijn.

Nog even en de EU moet de chemie redden zoals Trump zijn staalfabrieken redt. Wegwerpplastic verheffen tot eerste levensbehoefte die je niet aan de Chinezen kunt overlaten, en met dat argument de boel kunstmatig in leven houden. De vraag rijst of je met dat geld niet beter ontwerpers kunt inhuren om duurzamere alternatieven te bedenken, zodat het oudroest terug kan naar de staalfabriek. Kan iemand een rapport bestellen waar dát in staat? 

Deel deze pagina

Masterclass Business Development & Innovation in Life Sciences:
d
onderdag 26 januari in Utrecht.

Ontvang de nieuwsbrief

Meld je aan voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws van C2W.

Meld je nu aan!

Word abonnee/lid

Sluit nu een abonnement af of word lid van de KNCV en ontvang elke week het laatste nieuws, digitaal of op papier. 

Sluit nu een abonnement af!

Naar boven